درهم پیچیده

خبر خبر

black-team — Thu, 01 Feb 2007 11:23:18 GMT

سلام نمی دونم فکر کردن بلک تیم یه گروه تروریستیه یه گروه سیاسیه یا زبونم لال هیچی ولش کن اما متاسفانه وبلاگ ما بار ها و بار ها تحت تاثیر انواع فیلتر ها قرار گرفت و ما هم که دیگه حوصلمون سر رفته بود و اعصابمون هم خرد شده بود آدرسمون رو عوض کردیم

وبلاگ جدید در هم پیچیده با همان شکل و فرم آشنا از اینجا قابل دست رسی است

مثل همیشه منتظر حضور و البته نظرات گرم شما هستیم

دوستانی که در بخش پیوند های اصلی لینک شدند که هیچی اما دوستایی که توی پیوند های روزانه لینک شدن یه خبر بدن تا اونجا لینکشون کنیم

اونطرف به روز شدیم میبینیمتون

نویسنده های عزیز شما هم با همان آیدی و پسورد ها و مطالب اضافه شدید

محسن از آن جهان آمده

black-team — Tue, 23 Jan 2007 05:23:18 GMT

و نقل است اندر وبلاگی از حرام زاده ای شیاد، که امیر محسن رضوی را دیدم به کران رودخانه ی خشک می رفت با بازان و یوزان و حشم و ندیمان و مطربان و خوردنی و شراب(یعنی همان رنوی زرد رنگ) و کسی را خبر نه.
همینطور میرفت که ناگاه رودخانه ی خشک قدرت نمود و رنوی ۵ را به دیوار بلوار کوفت که هیچش نماند جز یکی آچار چرخ!! امیر را ضربه به مغز خورده دیدم و سخت درد می کشید فی الفور آمبولانس را آگاه ساختم لیک نقصان کرد و نیامد تا نصف الساعت بعده. او را به رسولان سپردم، تا به تیمارگاه نمازی رسانیدند و امیر جان بداد...
بانگ هزاهز و غریو از خیل شاعران و کاتبان و دبیران و دیوانیان و اینترنت گران بر آمد چنانکه از ذوق هر کدام یک دوال پوست و گوشت بگسست و هیچ نمانده بود آمفاکتوست شوند!
هنر آن بود که خواجه خلیل شفیعی تلفنی ندیمان او را در گرفت!
امیر رضوی را یافت آنجا بر زبر نشسته، پیراهن توزی،محنقه در گردن و عقدی همه کافور و خواجه حسن شاهی -دبیر دیوان تولید صدای جمهوری اسلامی ایران مرکز فارس - آنجا نشسته و امیر شعر همی خواند خواجه گفت: «و ای نعیم لا یکدره الدهر» تو زنده ای؟ گفت مگر می باید نباشیم
خروش و دعا بود از لشکری و کشوری و چندان صدقه دادند که آن را شمار نبود

اما بشنوید از حال شاعران:
حکیم محمد حسین بهرامیان را رسول (همان موبایل) خبر آورد که در راه شیراز است تا امیر را به دست خویش در گور گمارد!
شیخ کوهمال جهرمی چنان غضب ناک می آمدی که نمانده بود متقاطع گردد!!؟
گویند خواجه فخرالدین زارعی نژاد به دروازه قرآن رسید که چون خبر سلامت یافت نماز شکر کرد!
خواجه حمید روزیطلب چون این بدید مرا خواند و کیسه ها داد و مرا گفت:«بستان در هر کیسه هزار مثقال زرپاره است و زرهاست که پدر ما رضی الله عنه در آمد تا در غزو قزوه و کافی در جشنواره ی شعر فجر ظفر حاصل شده و حق السکوت ستانده و بگداخته و پاره کردیم و سکه ها ساختیم و حلال ترین مال هاست و در هر کنگره ما را از این بیار تا اگر صلتی خواهیم کرد تکرار می شود اگر صلتی خواهیم کرد که حلال بی شبهت باشد، از این فرماییم، می شنویم قاضی خانواده، عبد الحمید رحمانیان سخت تنگدست است و از کسی چیزی نستاند و اندک مایه ضیعتی دارد در معالی آباد کوی پزشکان یک کیسه بدو باید داد تا خویشتن را ضیعتکی حلال خرد و فراخ تر بتواند زیست و ما حق این نعمت تندرستی که امیر باز یافت لختی گذارده(؟) باشیم»
کیسه ها بستدم و بنزدیک او رفتم گفت:«این صلت فخر است حاشا و کلا! نستانم مگر بانکی آن! که غیره ی آنرا کرمی نیست»گفتم:«سبحان الله زری که خواجه از قزوه ی کافی(؟) حق السکوت گرفته و به شمشیر لخت لخت ساخته و بانک، ستاندن آن حلال داند، خواجه نستاند؟ اگر نمی خواهی آنرا نزد خود نگاه دارم» گفت:«خوب،، بده»!!!!!!!!!!
و هاشم کرونی شاعری بود سخت جگر آور(؟) چون خبر بشنید جزع نکرد چندان که شاعران ـ صلت نستانده ـ کنند بلکه بگریست به درد و همی گفت: «لله دره» "بزرگا مردا که محسن رضوی بود" نه از خبر مرگش چیزی عاید ما شد و نه از خبر زنده بودنش صلتی!!
(چند و چون داستان را در رهیاد وبلاگ خود امیر محسن رضوی ببینید)

از حافظ

mina — Wed, 17 Jan 2007 09:39:18 GMT

باسلام

از بس مطلب نذاشتم دیگه داشتم از رده خارج می شدم البته همشم تقصیر من نیست بیشتر تقصیر این کنکوره که همه ی برنامه هامو ریخته به هم به هر حال بازم یه متن تقلبی میذارم البته این دفعه از حضرت حافظ و باید به من حق بدهید تا وقتی سخنان بزرگانی چون حافظ را در دست داریم جسارتی نکنم واز خود مطلبی نگذارم این هم فالی به نیابت همه ی خوانندگان خوب درهم پیچیده وامیدوارم این بار هم حافظ آنچه می گوید حرف دل تک تک ما باشد

منم که شهره ی شهرم بعشق ورزیدن منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن

وفا کنیم وملامت کشیم وخوش باشیم که در طریقت ما کافریست رنجیدن

به پیر میکده گفتم که چیست راه نجات بخواست جام می و گفت راز پوشیدن

مراد دل ز تماشای باغ عالم چیست بدست مردم چشم از رخ تو گل چیدن

به می پرستی از آن نقش خود زدم بر آب که تا خراب کنم نقش خود پرستیدن

به رحمت سر زلف تو واقفم ور نه کشش چو نبود از آن سو چه سود کوشیدن

عنان بمیکده خواهیم تافت زین مجلس که وعظ بی عملان واجبست نشنیدن

ز خط یار بیاموز مهر با رخ خوب که گرد عارض خوبان خوشست گردیدن

مبوس جز لب ساقی و جام ای حافظ

که دست زهد فروشان خطاست بوسیدن

یاحق

یک آسمان غزل به ثریا نثار شد

black-team — Wed, 10 Jan 2007 09:48:18 GMT

جمعه ی هفته ی پیش بود که ما مشغول اساس کشی توی خونه ی جدید بودیم و شب رفتیم خونه ی عموم که یکی دیگه از عمو هام به بابام زنگ زد و گفت به کسی چیزی نگو بیا پاسگاه شهرک گلستان
ما همراه پدرم رفتیم و خونه ی مادر بزرگم پیاده شدیم وقتی اونا رفتن با یه خبر عجیب و شکه کننده روبرو شدند:<< در جاده ی سپیدان تصادفی صورت گرفته که ۵ کشته و ۱ مجروح به جا گذاشته و این موبایل توی جیب یکی از جنازه ها بود>> و بعد موبایل پسر عموم رو به پدرش داد

این که اون لحظه چه بر عمو و پدرم گذشت رو خودم نمی دونم اما وقتی زنگ زدن خونه ی مادر بزرگم و این خبر رو به ما دادن ما اصلا حال خوبی نداشتیم
قابل وصف نیست از دست دادن جوون ۲۷ ساله ای که همون روزها داشتن براش قرار خواستگاری می ذاشتن! اما از اون بدتر مسوولیتی بود که گردن من، دختر عمم، عمم و مادرم افتاد اونم اینکه مادرم و عمم برن خونه ی عموم و کاری کنن که خواهر حاملش چیزی نفهمه و ما هم همین وظیفه رو مقابل مادر بزرگم داشته باشیم
سخت بود واقعا سخت بود در حالیکه بغض گلوی ما رو می فشرد باید می خندیدیم و اونا رو قانع می کردیم که هیچ اتفاقی نیافتاده

روز یک شنبه اون رو در آغوش پدر بزرگش به خاک سپردیم
تقدیر این بود که مهدی روز جمعه برود تا شب اول قبرش شب عید غدیر سومش روز عید غدیر و چهلمش روز شهادت امام زین العابدین باشد

روحش شاد و یادش گرامی

کلام مقدس

sahar — Sat, 30 Dec 2006 18:54:18 GMT

در خیالم با او زندگی می کردم من می دا نستم او می دا نست و همه می دا نستند بیمار در بستر نبود ولی امیدی برای ما ندن نداشتبرا ی من حتی یک روز زندگی کردن با او خوشایند و دلنشین بود زندگی کردن با او غیر ممکن بود او می گفت خودش می دا نست همه می دانستند پز شکان گفته بو دند و من نمی خواستم باور کنم .او می گفت همه می گفتند و من نمی خواستم گوش کنم که زندگی کردن با او بیهوده است من امیدوارا نه تر از حتی خودش به فردا نگاه می کردم می خواستم هر چه نیرو دا شتم برای ماندنش به کار بندم ولی او نمی گذاشت.من ، من از او خواستم تا بگذارد من با او با شم هر چند کو تاه . من ، من به او گفتم بدون او زندگی بی معناست . من ترحمی که او می گفت و دیگرا ن می گفتند نمی شناختم من فقط طپش قلبم را موقع دیدار او می فهمیدم که نامش تر حم نبود چیزی جز ترحم بود چیزی مقدس بود . در اخرین روزها فقط او کلمه مقدس را فهمید و در ک کرد که چیزی جز این حس در من نبوده و نیست ولی دیگر دیر شده بود و دیگران نفهمیدند . او از من خواست که دیگر در مورد حسم نگویم گفت او را بیشتر می ازارد و من دیگر چیزی نگفتم نه با او نه با دیگرا ن گفت او را فرا موش کنم گفتم نه حسم و نه او هیچ کدام را فرا موش نمی کنم تا لحظه مرگ ولی دیگر حرفی از ان بر لب نمی اورم او رفت و من تنها کسی بودم که در مراسمش شر کت نکردم به امید رسیدن به او

عرز خاهی

ahmad — Sat, 23 Dec 2006 07:36:18 GMT

اذ اینکه در پصت قلبی سرشار اذ قلط های فنی، املایی، نگارشی، گردیده اصت در حظور جمع و تفریغ عرز خاهی به امل خاهد رفت و برگشت صه حزار تومن، به شرت چاغو...

وروره جادو

ahmad — Fri, 22 Dec 2006 13:43:18 GMT

توجه              توجه
            توجه            توجه
                                      ملت شریف و همیشه در صحنه ی ایران
                                                                                           توجه فرمایید
            ملت ایران
                         توجه فرمایید

قـرعـه کشی بزرگ خیار ترش تــــبــــــــــــر‌‌‌ک تـــــــــمدیــد شد
                                                    مهلت ثبـت نام حــداقــــل ۲۰ در صــــد ســــــــود ســــــالانـه
بیـــــــــست، بیــــــــــست، فقط ۲۰ روز دیــــگر بـاقـــــیـســـت
                                                      هـر پــــــنــــــج هـزار تــومان در هر شــــــب، یــک امـتـیـاز
با ســـه چــراغ روشـن، مـــــــــیـــــریـم سـراغ جـــــــــــــــــدول
                                                    غیر قابل غـیـر واگـذاری بـه غـیـر، و مـعــآف از مــالــــــیــــــــات
جهت کسب اطلاعات بیشتر بخوانید کـتـــاب هــــــــای زرد را
                                                     هـاکـوپـیــــــــان هـر ســال،، یـک کـــنـکــــور آزمـایــشــــــــی
،منشور دانش،، با سر پـرسـتـش محمد کاظم گــــــــــــــاج
                                                      کاشکی منم بچه بودم، صاحب این جـــــــــوجــــــــــــه بــودم
بـســیـــــــــــج سـر چـشـمــــه ی همه ی خوبـی هــــاست!!
                                                    بـــه شــرطـی فـافـا بـخــــری، یـکـی واســه بابا بـخــــــــــــری
خــــمـیـر دنــدون پــونـــــــه، چـــشــمــو نــمــی سـوزونــــــــه
                                                      اشـی مشـی شـکـلاتـی، اشـی مـشـی، شُ..کُ ...لا..تــی
مـن رااااا...ی مـــــــی دهــــــم...تـو هـــــــم رای بـــــــــــده...
                                                      تـخـتـه ی دارا و سـارا، چـــه قـــشــنــگـه، چـــه مـــلـــنـــگـــه
گلرنگ با چی توز موتوری به همراه سه شب اقامت در کیش
                                                     مـــردان مـا در اســتـقـــــــــــــامــــــــــــت... مثل دمـــاوند....!!
ــ : صبوری...   ــ :جان صبوری...   ــ :سوسیس کالباس صدا دار می خوری...؟!!
                                                                                                ــ : نمی دونم... حمید...!!!

«...ملت شریف ایرن! توجه فرمایید...»

سرد

manamhe — Fri, 15 Dec 2006 04:07:18 GMT

و آنچه منتظرش بودیم می آید!!
با هر قدمش به جای خاک، برف از زمین بلند می کند و سرمایی که دندان ها را به هم می ساید آنقدر محکم که اگر دیر به خودت بیای نه دندانی برایت می ماند نه دندانی و نه دندانی
پس بیا سرما را به آغوش بکش و با من زمزمه کن:

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت سر ها در گریبان است
هوا دلگیر، در ها بسته، سرها در گریبان، دست ها پنهان،
نفس ها ابر، دلها مرده و غمگین
درختان اسکلتهای بلور آجین
هوا تاریک سقف آسمان کوتاه
قبار اندوده مهر و ماه
زمستان است...

قالب شعری

black-team — Thu, 07 Dec 2006 17:24:18 GMT

خوب در این موضوع دو پست نوشتم که در اونا قافیه و وزن عروض رو در حد بسیار ساده و پایه توضیح دادم امروز می خوایم سراغ قالب های شعری بریم اگه زیاد طولانی شد خوب دو بخشش می کنیم اگه نه که هیچی چون این یکی رو می خوام تا حد کاملی توضیح بدم:

قصیده:شعریست که از نیمه ی قرن سوم ه.ق. به تقلید از شعر عرب پدید آمد
1-1 هم قافیه بودن مصرع اول و مصرع های زوج مثل:
    ___________________*           __________________*
    ___________________             __________________*
    ___________________             __________________*
    .....
2- 1 تشکیل شده از چند بخش:
1-2-1 مطلع: بیت نخست قصیده که معمولا باید لفظ و معنی آن دل نشین باشد تا خواننده را به خواندن آن جذب کند
2-2-1 تغزل: این بیت ها پیش در آمد سخن است تا ذهن مخاطب را آماده سازد محتوای آن در شعر پارسی عشق،یاد جوانی،وصف طبیعت و ...است
  3-2-1 تخلص: شاعر با این بخش تغزل را به تنه ی اصلی پیوند می دهد زیبا ترین تخلص تخلص یک بیتی ست زیرا از ایجاز بیشتری بر خوردار است
  4-2-1 تنه ی اصلی : مقصود اصلی شاعر را در بر دارد محتوای آن می تواند مدح، رثا، وصف ، پند و اندرز ، حکمت و عرفان باشد که البته عمده ترین مضامین شعر فارسی هستند
  5-2-1 شریطه و دعا: معمولا در این ابیات شاعر ممدوح خودش را دعا می کند
  6-2-1 تجدید مطلع:معمولا شاعر اگر بخواهد از مطلبی به مطلع دیگر رود با یک بیت مُصَرَع(هر دو مصرع هم قافیه)با قافیه ی اصلی شعر این کار را انجام می دهد
(البته از تغزل ، تخلص ، تجدید مطلع و شریطه در بعضی قصاید استفاده می شود)
  7-2-1مقطع: بیت آخر قصیده است مقطع برای شاعر حسن ختام است
3-1 نمونه : (به علت طولانی بودن قصاید فقط به ذکر مطلع آن می پردازیم)
      سعدی:   فضل خدای را که تواند شمار کرد                 یا کیست آنکه شکر یکی از هزار کرد؟
غزل: از قرن ششم یا کمی پیش از آن رواج یافت
1-2 از نظر قالب مانند قصیده است
2-2 از نظر محتوی و تعداد ابیات با قصیده متفاوت است محتوایی عاشقانه دارد
تعداد ابیات آن بیش از پنج بیت است و حد اکثر شانزده بیت
3-2 بیت اول آن مطلع و مقطع نام دارد
4-2 غزل عاشقانه با سعدی و غزل عارفانه با مولانا به اوج می رسد اما ظهور حافظ و پدید آمدن محتوای نو در غزل (یعنی در غزل عارفانه با هنر مندی تمام از مضامین عاشقانه سود می جوید)، حذف محور عمودی(پیوستگی معنی یک بیت محور افقی و پیوستگی معنی کل ابیات را محور عمودی می نامند )شکلی تازه و بدیع یافت و از مشروطه به بعد غزل جنبه ی اجتماعی نیز می گیرد
5-2 نمونه : ماشا الله ....
قطعه:
1-3 هم قافیه بودن مصرع های زوج مثل:
          _______________                   _______________*
          _______________                   _______________*
2-3 حداقل دو بیت دارد
3-3 درون مایه ی آن معمولا اخلاقی ، تعلیمی ، حکایت ، شکایت ، مدح ، هجو ، تقاضا و... است
4-3 نمونه: انوری:
ای خواجه رسیدست بلندیت به جایی
کز اهل سماوات به گوشت برسد صوت
گر عمر تو چون قد تو باشد به درازی
تو زنده بمانی و بمیرد ملک الموت

                                                           ادامه دارد...

احوال شما؟

black-team — Tue, 28 Nov 2006 12:49:18 GMT

یه خبر دارم و یه عاشقانه از حافظ:

اول خبر: یکی از شاعران بسیار توانمند شیرازی اقدام به تاسیس یه وبلاگ کرده.چون وقت نداره زیاد نمی تونه اون رو تبلیغ کنه به خاطر همین وبلاگش شدیدا منزوی شده ضرر که نداره یه سر کوچیک بش بزنید ببینید کاراش چه شاهکاراییه خلیل شفیعی یه کلیک کنید در ضمن طرف استاد ادبی من ، اهمد و بسیاری از شاعران جوان دیگست و خیلی از کسایی که تو بلاگفا مطلب می زنن شاگردشون بودن مثل... (خودشون بگن) من به شخصه در این زمینه هر چی دارم از ایشون دارم فکر نمی کنم اگه بگم همچنین اهمد اعتراضی بکنه پس یه سر به استاد ما بزنید

دوم :
ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک
                              حق نگه دار که من میروم الله معک
تویی آن گوهر پاکیزه که در عالم قدس
                               ذکر خیر تو بود حاصل تسبیح ملک
در خلوص منت ار هست شکی تجربه کن
                            کس عیار زر خالص نشناسد چو محک
گفته بودی که شوم مست و دو بوست بدهم
                       وعده از حد بشد و ما نه دو دیدیم و نه یَک
بگشا پسته ی خندان و شکر ریزی کن
                            خلق را از دهن خویش میانداز به شک
چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد
                           من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک
                چون بر حافظ خویشش نگذاری باری؟
                ای رقیب از بر او یک دو قدم دور ترک