بلبلی شیفته می گفت به گل

که جمال تو چراغ چمن است

گفت امروز که زیبا و خوشم

رخ من شاهد هرانجمن است

چون که فردا شدو من پژمردم

کیست آن کس که هواخواه من است

به تن این پیرهن دلکش من

چون گه‌‌ شام بیایی، کفن است

حرف امروزچه گویی،فرداست

که تورابر گل دیگر وطن است

همه جابوی خوش وروی نکوست

همه جا سرو و گل و یاسمن است

عشق آنست که در دل گنجد

سخن است آن که همی بر دهن است

بهر معشوقه بمیرد عاشق

کارباید،سخن است این،سخن است

می شناسیم حقیقت ز مجاز

چون تو،بسیاردر این نارون است