دریای شور انگیز چشمانت چه زیباست
آنجا که باید دل به دریا زد هـمیـن جـاسـت
در مـن طـلـوع آبــی آن چــشــم روشـــن
یـاد آور صـبـح خـیـال انـگـیـز دریــاســـت
گل کـرده بـاغـی از سـتـاره در نـگـاهـت
آنک چراغانی کـه در چـشـم تـو بـر پـاست
بـیـهـوده می کوشـی کـه راز عـاشقی را
از من بـپـوشـانـی کـه در چشـم تو پیداسـت
مـا هـردوان خـامـوش خـامـوشــیـــم امـا
چشمان ما را در خموشی گفت و گوهاست
دیروزمان را با غـروری پـوچ کـشـتـیـم
امــروز هــم آســان ولــی آیــنــده مـاراســت
دور از نـوازشــهــای دسـت مـهـربـانـت
دسـتـان مـن در انـزوای خـویـش تـنـهـاســت
بـگــذار دسـتـم راز دســتــت را بــدانــد
بی هیچ پروایی کـه دسـت عـشـق با مـاسـت
|
+|نویسنده ترانه در چهارشنبه بیست و پنجم مرداد 1385 و ساعت 12:16
